Nokta

Nokta Tiyatro Oyunu

TEK KİŞİLİK BİR HATIRLAMA TÖRENİ
Yün çözülürken hafıza da sökülüyor.

Bu sökülme hali;

Yol türkülerinden kabile şarkılarına, dengbejlerden plak cızırtılarıyla iç içe geçen gazellere uzanan bir yankı kuruyor.

Bu organik sesler, bedenin kıvrımlarından süzülen melodilere dönüşüyor.

Hiçbir nota boş yere yer almıyor, her biri bir belleğin parçası.

Bir kadın…

Sırtında geçmişin yükü.

Elinde bir kitap.

İçinde binlerce ses.

Unutulmuş hikâyelerin anlatıcısı Nokta;

Üzerini örttüğümüz zamanın gerçeğini, bir çuval yünden şekillendiriyor.

Her ilmekte bir yüz, bir dil, bir coğrafya yeniden beliriyor.

Her iplik bir dönüşüm.

Her dönüşüm bir yüzleşme.

Ve hiçbir dönüşüm gizlenmiyor.

Nokta bedeninde belleği taşıyor.

İzleyeni sahnenin içine değil, hafızanın derinliğine çağırıyor.

Bir kadının bedeni;

Afrika’nın bir kabile şarkısına,

bir alter kişiliğin parçalanışına,

Afife Jale’nin son nefesine,

kırmızı halıda yürüyen, magazinleşmiş bir suçluya

ve makineleşen insanın soğuk yüzüne dönüşüyor.

Ama bütün bunların ardında hep aynı ses var.

Nokta’nın sesi.

Seyirciyle göz göze, el ele.

Bir zamanlar anlatılmış, sonra unutulmuş olanı

yeniden anlatmak için.

Bu bir hafıza ayini.

Tek kişilik bir beden arşivi.

Kendi geçmişimizle, kültürümüzle, kırıklarımızla yüzleşme alanı.