Kral Ölüyor

Kral Ölüyor Tiyatro Oyunu

Antroposen Çağın Distopyası, Posthüman Kavrayışın Ütopyası:
Marie (Siborg): “Yerin yarıldığını duyuyorum.”
Marguerite (Yapay Zekâ): “Oyunun sonunda öleceksin.”
Kral (İnsan): “Ben hep kendimi sevdim.”
Juliette (Robot): “Saçmalamaya başladı.”
Muhafız (Köpek): “Henüz minik bir prens iken el arabasını icat etmişti. Birlikte oynardık.”

Doktor (Bitki): “Bizim ülkemizde yapraklar kuruyup dökülüyor. Ağaçlar iç çeke çeke ölüyorlar.”

Bildiğimiz biçimiyle insanlık bir gün sona erseydi, dünya sahnesi kimin olurdu? Kral Bérenger bir sabah uyandığında, oyunun sonunda öleceği kendisine bildirilir. Kral bunu kabul etmez; isyan eder, söylenir, pazarlık yapmaya çalışır, ama kaçınılmaz olanın önüne geçemez. Sonunda gitme vakti geldiğinde, Kral'ın ikinci eşi, hizmetçisi, muhafız ve doktor sahneden çekilir; birinci eşi ise onun son yolculuğunda yanında kalır. Absürt tiyatronun önde gelen isimlerinden Eugène Ionesco'nun etkileyici oyunu Kral Ölüyor, bitki, hayvan, insan, robot türleri ile siborg ve yapay zekâ temsillerini ilk kez sahnede bir araya getiriyor. İnsan merkezliliğini sorgulayan posthümanist bir dramaturjiyi bilim kurgu tiyatrosunun dinamikleriyle harmanlayan eser, Kral'ın ölümünü yalnızca bireysel bir son değil, insan merkezli bir dünyanın sonu ve insan sonrası bir varoluşun başlangıcı olarak ele alıyor.