Inishmorelu Yüzbaşı

Inishmorelu Yüzbaşı Tiyatro Oyunu

Bir kedinin ölümüyle bir ada altüst olur ve dünya siyah-beyaz bir renge bürünür.
Bir kedi uğruna ne kadar ileri gidilebilir?
Peki ya o kedinin sahibi, insanların en acımasızlarından biriyse?
2003 Laurence Olivier En İyi Yeni Komedi Ödülü'nün sahibi Martin McDonagh'ın kaleme aldığı Inishmorelu Yüzbaşı, şiddetin, fanatizmin, sadakatin ve intikamın sınırlarını zorlayan, kahkaha ile dehşet arasındaki çizgiyi silikleştiren bir kara komedi.
İrlanda'nın küçük Inishmore adasında sıradan bir gün, bir kedinin ölümüyle geri dönülmez bir kâbusa dönüşür. Silahlı bir örgütün acımasız üyesi Padraic'in dünyada en çok sevdiği varlık, kedisi Thomas'tır. Kedisinin başına bir şey geldiğini öğrendiğinde adaya döner. Artık herkes şüphe altındadır. Herkesin sakladığı bir sır vardır. Ve kimse bu hikâyeden kolayca sıyrılamayacaktır.
Ancak bu Inishmore, alışılmış bir Inishmore değil.
Yenilikçi sahneleme anlayışıyla öne çıkan, ödüllü yönetmen Volkan Ateş Gündüz'ün yönettiği Inishmorelu Yüzbaşı, tüm renklerinden arındırılmış, siyahın, beyazın ve grinin egemen olduğu tek renkli bir sahne evreninde hayat buluyor.
Sanki eski bir siyah-beyaz filmin içine düşmüşüz gibi. Kostümler, sahne tasarımı, ışık, aksesuarlar ve oyuncuların görsel dünyası aynı estetik dilin parçalarına dönüşüyor. Rengin yokluğunda yüzler, bedenler, gölgeler ve çatışmalar çok daha keskin biçimde öne çıkıyor.
Sahnede renkler yok. Ama öfke var. Aşk var. Korku var. Ve insanın kendi haklılığına duyduğu o ürkütücü inanç var.
McDonagh'ın keskin mizahı, bu siyah-beyaz evrende yeni bir görsel yorum kazanıyor. Seyirci kimi zaman kahkahasını tutamazken kimi zaman da az önce güldüğü şeyin dehşetiyle yüzleşiyor.
Çünkü bu hikâyede herkes kendince haklı. Ve hiç kimse masum değil.
Yedi oyuncunun performansıyla sahneye taşınan Inishmorelu Yüzbaşı, tiyatronun canlı enerjisini sinematografik bir görsel anlatımla buluşturuyor.
Bir kedi. Bir ada. Sayısız hesaplaşma.
Inishmore'a hoş geldiniz.
Kedilere dokunmayın.