Bazı Kötü Alışkanlıkların Politik Tarihi

Bazı Kötü Alışkanlıkların Politik Tarihi Tiyatro Oyunu

“BU ÇOK FAZLA” DEDİM. ÇÜNKÜ SENİ GÖRMEDEN ÖLEMEZDİM:
Hikâye 1875'te, bir doktorun elindeki cam şişeyle başlıyor. Bu şişe, tarihin belki de en kusursuz zincirini ortaya çıkardı: Eroin. Solüsyonun içinde ince bir kırmızı şerit gibi dağılan o ilk kan, yalnızca bir hastanın damarına karışmakla kalmadı; bir düzenin koca bir toplumu uyuşturmak için kullanacağı, “bırakmanın dayanılmaz görkemini” haber verdi.
Yıl 1981. İngiltere sokaklarında barut ve ter kokusu var. Polis arabaları devrilmiş, vitrinler gürültüyle paramparça oluyor. Mahalleli, Manchester City bir üst lige yükselmiş gibi çılgınca dans ediyor. Ama bu bir zafer türküsü değil. Sokaklarda polis baskısı, mahallelerde işsizlik var. Devletin şiddeti gençleri nefessiz bırakıyor. Kahramanlarımız Neil ve Mandy de bu baskıların kurbanı edilmiş bir kuşağın enkazı.
Bu enkazın ortasında hayatta kalmak için birbirlerinden güç alıyorlar. Temiz bir sayfa açmak için her yolu deniyorlar, sıradan bir hayatın hayalini kuruyorlar. Ancak bu çaba, içine çekildikleri devasa girdabı kırmaya yetmiyor. Bizim savımız şu: Onları bu çıkmaz sokakta kurbana dönüştüren şey kişisel tercihleri değil. Bu hikâye o kadar da kişisel değil. Bu korkunç bağımlılığın asıl nedeni, sistemin dayattığı bir çıkışsızlık. Ve seyircilerimize soruyoruz: Böyle bir hikâyeye gülebilmeyi nasıl başaracağız?
“Bazı Kötü Alışkanlıkların Politik Tarihi” adıyla Türkçeye kazandırdığımız oyun, Ara Sahne ve Mundial Yapım ortaklığıyla Türkiye'de ilk kez sahneye taşınıyor. Ed Edwards'ın bu zekice kaleme alınmış metni; hem içi acıtan bir dram, hem de kahkahalara boğan keskin bir komedi. Bir yanda kendini İsa Peygamber sanıp çırılçıplak koşan Neil; diğer yanda topuklu ayakkabılarından vazgeçmektense altına işemeyi seçen Mandy. Bir yanda damarlarımıza karışan Thatcher Kahverengisi, diğer yanda “çelik gökdelenler ve parlak plazalar uğruna feda edilen” bir kuşak…
Bu yalnızca bir aşk hikâyesi değil; bu oyun, her şeye rağmen hâlâ “İyi bir çocuktum ben” diyebilenlerin sarsıcı bir kabaresi.

KÜNYE

YAZAN: Ed Edwards
YÖNETEN: Uğur Uzunel
ÇEVİREN: Zeynep Anacan
OYUNCULAR: Gözde Mutluer, Canberk Gültekin
YAPIMCILAR: Necati Gizer, Serhat Barış
YARDIMCI YÖNETMENLER: İris Gürçay, Derya Sönmez, Doğan Üstünyavuz
HAREKET TASARIM: İlyas Odman
MÜZİK - SES: Utku Güçoğlu
DEKOR - KOSTÜM TASARIMI: Polat Canpolat
IŞIK TASARIMI: Eren Uğurhan
IŞIK ASİSTANI: İrem Fıçıcıoğlu
AFİŞ TASARIM: Serhat Barış
REJİ ASİSTANI: Fatima Kocaoğlu
AFİŞ FOTOĞRAFI: Deniz Gaflen
FOTOĞRAFLAR DemoLab
ORGANİZASYON: Burçin Turna