Ό,τι είναι κοντά σου, στον χάρτη
Δες στον χάρτη τις εκδηλώσεις και τις δραστηριότητες που είναι πιο κοντά σου.
Εισήγαγε τον αριθμό τηλεφώνου σου για να συνεχίσεις
Εισήγαγε τον κωδικό που στάλθηκε στο τηλέφωνό σου
Εισήγαγε τον κωδικό από την εφαρμογή authenticator σου
Συνδέσου για να δημιουργήσεις τον προσωπικό σου σύνδεσμο κοινοποίησης. Θα κερδίζεις 15 EnjoyScore για κάθε φίλο που εγγράφεται μέσω του συνδέσμου σου, και 2% EnjoyCredit για κάθε φίλο που αγοράζει εισιτήριο.
Επίλεξε ένα μήνυμα
ή γράψε το δικό σου μήνυμα
Müzede Sahne: Bir Kadının Kavgaları ve Dönüşümleri Tiyatro Oyunu
Édouard Louis, dördüncü eseri Bir Kadının Kavgaları ve Dönüşümleri'nde annesini merkeze alıyor. Anlatısını, henüz selfie'nin icat edilmediği bir dönemde annesinin fotoğraf makinesiyle kendi kendini çektiği bir kareden başlatıyor. Bu fotoğrafta mutlu, cilveli ve özgür genç bir kadın görüyoruz. Louis, "Ben doğmadan önce özgür —ve mutlu— olduğunu unutmuş muydum?" sorusuyla açıyor metnini.
Evin içine kapanmadan, ev işlerinin ağırlığı altında esir alınmadan, neredeyse bir ev içi köleye dönüşmeden önce özgür, mutlu ve hayalleri olan kadınlar... Sonra bir gün yaşamın kapısı ansızın üzerlerine kapanıyor. Louis'nin annesi de bu kadınlardan biri. İki kez evleniyor. İlk evliliğinden iki, ikinci evliliğinden üç çocuğu oluyor. İlk evliliğini, eşinin alkol sorununa ve şiddetine, ona duyduğu nefrete rağmen çocukları için bir süre sürdürmeye çalışıyor; ancak buna yalnızca birkaç yıl katlanabiliyor. İkinci evliliğini Édouard'ın babasıyla yapıyor. Başta iyi giden bu ilişki kısa sürede onu evin içine hapseden, ev içi emeğe mahkûm eden bir düzene dönüşüyor. Bu evliliği yirmi yıl boyunca sürdürüyor. Yirmi yıl sonra ise bir gün, aniden bitiriyor.
Fransa'da işçi sınıfına mensup bir evde homoseksüel bir çocuk olarak büyüyen Édouard Louis, annesinin ev içinde köleleştirilmesini kimseyi aklamadan, kimseyi kayırmadan ve sakin bir dille anlatıyor. Bu, bir kadının "değişmek"le kurduğu ilişkinin hikâyesi. Louis, köleleştirilmiş bir hayattan yeniden kendi hayatının öznesi olmaya doğru ilerleyen annesini usul usul takip ediyor ve ortaya bir özgürleşme anlatısı çıkarıyor. Metnini şu cümleyle bitiriyor: "Bu hikâyenin, onun hikâyesinin, bir şekilde, sığınabileceği o ev olmasını dilerim.
Oyun öncesinde, Fuayede Karşılaşmalar kapsamında Ayberk Erkay ile oyuna dair kısa bir söyleşi; oyun sonrasında ise, oyuncuların da katılımıyla ekiple bir söyleşi gerçekleştirilecek.
Yazan: Edouard Louis
Çeviren: Ayberk Erkay
Yönetmen: Kemal Aydoğan
Oynayan: Onur Ünsal
Dekor Tasarım: Bengi Günay
Kostüm Tasarım: pcgf
Işık Tasarımı: İfran Varlı
Visual Art: Ecem Dilan Köse
Vokal Koçu: Damla Pehlevan
Afiş Tasarımı: İlknur Alparslan
Oyun Fotoğrafları: Orçun Kaya
Oyun Tanıtım Videosu: Enes Korkmaz
moda sahnesi TV: Halil Serhan Köse
Dekor Realizasyon: Osman Damla
Asistanlar: Mesut Karakulak, Sevda Yeliz Nar
Visual Art Asistanı: Barış Yılmaz
Sponsor : pcfg
Cookies
Δεν χρησιμοποιείται τίποτε πέρα από τα απολύτως απαραίτητα cookies μέχρι να το επιτρέψεις. Αποδοχή όλων, απόρριψη όλων ή επιλογή ανά κατηγορία — και αλλαγή όποτε θέλεις. Πολιτική Cookies · Πολιτική Απορρήτου
Προτιμήσεις cookies
Ο browser σου στέλνει σήμα Global Privacy Control (GPC). Το εκλάβαμε ως άρνηση· αν ενεργοποιήσεις κάτι εδώ, ισχύει η δική σου επιλογή.