Bazı Kötü Alışkanlıkların Politik Tarihi

Bazı Kötü Alışkanlıkların Politik Tarihi Tiyatro Oyunu

“BU FAZLA OLDU” DEDİM. ÇÜNKÜ SENSİZ ÖLMEK İSTEMEZDİM:
Her şey 1875'te, bir doktorun elindeki cam şişeyle başladı. Bu şişe, tarihin belki de en mükemmel zincirini ortaya çıkardı: Eroin. Solüsyona karışan ince kırmızı bir kurdele gibi o ilk kan yalnızca bir hastanın damarına sızmadı; bir sistemin koca bir halkı uyutmak için kullanacağı “vazgeçişin dayanılmaz ihtişamını” müjdeledi.
Yıl 1981. İngiltere sokaklarında barut ve ter kokusu var. Polis arabaları devrilmiş, vitrinler şangırdayarak parçalanıyor. Mahalleli, Manchester City bir üst lige çıkmış gibi çılgınca dans ediyor. Ama bu bir zafer türküsü değil. Sokaklarda polis taciz ediyor, mahallelerde işsizlik kol geziyor. Devlet şiddeti gençleri nefessiz bırakıyor. İşte kahramanlarımız Neil ve Mandy, baskılar yüzünden feda edilmiş bu kuşağın enkazı.
Bu enkazın ortasında hayatta kalmak için birbirlerinden güç buluyorlar. Temiz bir sayfa açmak için her yolu deniyorlar, normal bir hayatın hayalini kuruyorlar. Ancak bu çaba, içine çekildikleri devasa girdabı kırmaya yetmiyor. Bizim görüşümüz şu: Onları bu çıkmaz sokakta kurbana dönüştüren şey kişisel tercihleri değil. Bu hikâye sandığı kadar kişisel değil. Bu korkunç bağımlılığın asıl nedeni, sistemin dayattığı bir çıkışsızlık. Ve seyircilerimize soruyoruz: Böyle bir hikâyeye gülebilmeyi nasıl becereceğiz?
“Bazı Kötü Alışkanlıkların Politik Tarihi” adıyla Türkçeye kazandırdığımız oyun, Ara Sahne ve Mundial Yapım ortaklığıyla Türkiye'de ilk kez sahneleniyor. Ed Edwards'ın zekice kaleme aldığı bu metin, hem içimizi acıtan bir dram hem de kahkahalara boğan keskin bir komedi. Bir yanda kendini İsa Peygamber sanıp çırılçıplak koşan Neil; diğer yanda topuklu ayakkabılarından vazgeçmektense altına işemeyi seçen Mandy. Bir yanda damarlarımıza karışan Thatcher Kahverengisi, diğer yanda “çelik gökdelenler ve parlak plazalar uğruna feda edilen” bir kuşak…
Bu yalnızca bir aşk hikâyesi değil; bu oyun, her şeye rağmen hâlâ “İyi bir çocuktum ben” diyebilenlerin sarsıcı bir kabaresi.

KÜNYE

YAZAN: Ed Edwards
YÖNETEN: Uğur Uzunel
ÇEVİREN: Zeynep Anacan
OYUNCULAR: Gözde Mutluer, Canberk Gültekin
YAPIMCILAR: Necati Gizer, Serhat Barış
YARDIMCI YÖNETMENLER: İris Gürçay, Derya Sönmez, Doğan Üstünyavuz
HAREKET TASARIM: İlyas Odman
MÜZİK - SES: Utku Güçoğlu
DEKOR - KOSTÜM TASARIMI: Polat Canpolat
IŞIK TASARIMI: Eren Uğurhan
IŞIK ASİSTANI: İrem Fıçıcıoğlu
AFİŞ TASARIM: Serhat Barış
REJİ ASİSTANI: Fatima Kocaoğlu
AFİŞ FOTOĞRAFI: Deniz Gaflen
FOTOĞRAFLAR DemoLab
ORGANİZASYON: Burçin Turna