Neyzen

Sokakları evi, kaldırımı yatağı olan, sermayesi neyse o olan bir rindin, bir efsanenin öyküsü… Bu dünyadan göçmüş ama unutulmamış, unutulamamış bir usta; bir hicivci, yani yergi ustası; bir ney âşığı, yani neyzen; bir… bir… Kendi deyişiyle bir hiç…
Zamanın içinde yolunu kaybetmiş, 19. ve 20. yüzyılın köprüsünde, Sırat'ın üstünde yaşarcasına yaşamış; istibdadı, Meşrutiyeti ve Cumhuriyeti görmüş bir Diyojen: Neyzen Tevfik. Hem Mevlevi hem Bektaşi…
Meyde Bektaşi göründüm, neyde oldum Mevlevi; meşrebim Molla-yi Rumi, mezhebim Bektaşi.
Düzenle başı hiç hoş olmadı, iktidar sahipleriyle de…
Kime sorduysam seni doğru cevap vermediler.
Kimi hırsız, kimi alçak, kimi deyyus dediler.
Künyeni öğrenmek için partiye telefon ettim,
Kayıtlara göre o şimdi mebus dediler.
Neyzen bir özgürlük neferi, istibdat düşmanı, yobazlığın ve gericiliğin karşısında bir kale…
Cennetini de cehennemini de bu dünyada kurmuş bir filozof…
Duysun aşkın elindeki rebabı,
Okunsun, alnında çille kitabı,
Neyzen gibi günahının hesabı,
Mezara girmeden sorulmuş olsun.
Bu bir Neyzen'dir; hiç olmak istemiş ama efsane olmuş.

Yazan-Yöneten: Sedat DEMİRSOY
Oynayan: Ali Nihat YAVŞAN
Yapım: Garaj Sahne
Tek Perde
65 dakika