Dağhan Dönmez Ile Cüretkâr Bir Kahkaha: Gibi’nin Felsefesi

Dağhan Dönmez ile Cüretkâr Bir Kahkaha: Gibi’nin Felsefesi

Bu, boş boş dolaşmaya bir davet!
Düşüncenin dar sokaklarında kaybolmaya ya da felsefenin patikalarında yükselmeye çağrı...

Hayatlarımızın üstünde dolaşan bir hayalet var:
Nietzsche’nin hayaleti! Aforizmaların çağındayız. Filozofun sık sık başvurduğu bu biçim, giderek gündelik hayatın kalıbına dönüşüyor. Hem odaklanamadığımız bu kriz hem de zamanın sürekli parçalanıp azalması, bizi kısa ve özlü cümlelere, düşünmeyi gerektirmeyen hazır kalıplara yöneltiyor. Bu tür sözler akılda kalıyor, çarpıcılık kazanıyor. Yılmaz’ın bu vecize hâline gelen sözünü hangimiz ezberlemedik:
“Ben senin beni yılgın bir hoşgörüyle benimsemene mi kaldım?”

Herkesin birbirinden umut kestiği, kabul görme isteğinin iyice azaldığı, kısa ve hazır yanıtların değer kazandığı bir çağa dair, bunu bize hissettirmeden bir felsefe yürütüyor olabilir mi? Modern insanın kriz ve çelişkilerini komedinin —ve tabii ki dramın— merceğinden gösteriyor olabilir mi?

Bu kitap, son yılların en özgün yapımını çözümlemenin ötesine geçerek, bize ve içinde bulunduğumuz anlam krizine dair bir şeyler söylemeye çalışıyor. Bunu başarmaya niyetlenmiş! Okuru kimi zaman dar sokaklarda kaybolacağı zihinsel bir boş gezintiye, kimi zaman da felsefenin patikalarında tırmanacağı bir yolculuğa çağırıyor.