Everything around you, on a map
See the events and activities nearest to you on the map.
Enter your phone number to continue
Enter the code sent to your phone
Enter the code from your authenticator app
Log in to create your personal share link. You'll earn 15 EnjoyScore for every friend who signs up through your link, and 2% EnjoyCredit for every friend who buys a ticket.
Select a message
or write your own message
Mercaniye Çok Yaşa Tiyatro Oyunu
2 Perde
“Bu bir tiyatro hayali, üstü gemi altı deniz”
Kökleri gelenekte, gücünü geleceğe borçlu olan Tiyatro Hayali’nin yeni oyunu “Mercaniye Çok Yaşa”, seyircisini eğlenceli oyunculuğu, anlamsız gibi görünen ama güldüren mizahı, dönemi yansıtan şarkı tınıları ve sirto, longa, sirtaki ile marşlarıyla, bir de ibret verici karakterleriyle yeniden bir zaman tüneline çağırıyor.
Osmanlı’nın son dönemi… Görkemli donanma yirmi yıldır Haliç’te uyuyor… Hayal bu ya: içten içe çürüyen bu donanmadaki onlarca savaş gemisinden biri de bizim “Mercaniye” olsun. Aslında yıllar önce yabancılardan satın alınmış bir yolcu gemisi. Üzerine top takılıp savaş gemisi kılığına sokulmuş ve donanmaya katılmış. Bir yanda Kasımpaşa kahvelerinde vakit geçiren, sayıca yetersiz ve liyakatsiz bir mürettebat; bir yanda içinde bahçeler, gezinen tavuklar, çatılan çardaklar ve otlayan ineklerle, Devlet-i ‘Aliyye’nin kaderine terk ettiği “Mercaniye”…
“At binenin, kılıç kuşananın; Mercaniye Asaf Kaptan’ın.”
Yirmi yıl boyunca büyük bir azim ve sabırla açık denizlerde kahramanlık hikâyeleri yazmayı bekleyen bir deniz aşığı Asaf Kaptan. Ama bu memleket onu da kurduğu hayallerden uzak tutmuş. Tayfaları Şerif Ali, Kazel ve Mimhal’le birlikte, bozuk donanımlı, çürük gövdeli bu su üstü köyüne mahkûm. Arka planda bitmek bilmeyen savaş söylentileri ve İstanbullunun sırtındaki ekonomik sıkıntı… Olup biteni tek izleyen ise geminin gedikli hayaleti Mesaret.
“Mercaniye mi memleket, memleket mi Mercaniye?”
“İzahı olmayan şeylerin mizahı olur” demiş Aziz Nesin…
Aklımızın ve havsalamızın almadıklarıyla gülerek ve güldürerek başa çıkabiliyoruz… Başımıza gelen, baştan sona yaşadıklarımızla… Tekrar tekrar çamura saplanan tarihin sayfalarıyla…
“Memleket dediğin su üstüne kurulu bir bahçe artık,
yanaşacağımız her kıyı bize gurbet…”
“Mercaniye” gerçekten yüzebilecek mi?
O kahramanlık hikâyesi sonunda yazılacak mı?
Bir akşamüstü İstanbullular “Mercaniye Çok Yaşa” tezahüratlarıyla, bilinmeyen bir sefere uğurlayacakları “Mercaniye”nin çapası yosunlardan arınacak mı?
“Padişahım çok yaşa
Devletimiz var olsun
Var ol ey Mercaniye
Çapan yosun tutmasın!”
Cookies
Nothing but strictly necessary cookies is used until you allow it. Accept all, reject all, or choose category by category — and change your mind whenever you like. Cookie Policy · Privacy Policy
Cookie preferences
Your browser is sending a Global Privacy Control (GPC) signal. We have taken it as a refusal; if you switch something on here, your choice applies instead.