Hatırlıyorum

Hatırlıyorum Tiyatro Oyunu

“Bellekte kalan şeyi yakmalı: Ancak durmadan acı veren kalır bellekte…”
– Friedrich Nietzsche
İnsan, zihninde anı biriktirebilen ve bu sayede kendini geliştirebilen üstün bir canlıdır. Anların peş peşe gelmesiyle anlam kazanan anılar yok olduğunda insandan geriye ne kalır? Hangi duruma ait olduğu belirsiz bazı hâller mi, etiğin ortadan kalkması mı, yoksa yalnızca yemek, üreme ve uyku mu?
Hatırlıyorum, insanın belleği aracılığıyla kendine toplumsal bir kimlik kurmasını ve bu kimliğin bireyi nasıl parçalayabildiğini inceleyen bir oyundur. Oyun, bedeni kırmızıya bulanmış halde uyanan ama uykudan önceki anları hatırlayamayan genç bir ressamın, katil olabileceği ihtimali üzerine yaptığı sorgulamalara odaklanır. Bu genç kadın, en yakın çevresinden kendisine en uzak tanıdıklarına kadar tüm ihtimalleri tartar ve bu tartışma iyilik, kötülük, vicdan gibi kavramların insan üzerindeki ağırlığını gün yüzüne çıkarır. Tüm kavramlar sorgulanıp bir anlama ulaşıldığında ise ressam hatırlar. Katil mi, yoksa yalnızca resim yapan biri mi? Hatırladığında ise sorgulanarak ayıklanan tüm anlamlar yitip gider. Böylece amaca ulaşılmıştır: Hatırlanmıştır. İyidir ya da kötüdür… Odur ya da budur… Gerçeğin artık bir değeri kalmamıştır. Çünkü bütün amaç hatırlamak ve insanın kendisi için kurduğu kimliği korumaktır.