Bana Anlatılan Anılar

Bana Anlatılan Anılar/Memories They Told Me Film Gösterimi

Yönetmen Lúcia Murat

Oyuncular Irene Ravache, Simone Spoladore, Franco Nero, Clarisse Abujamra, Hamilton Vaz Pereira

Bana Anlatılan Anılar, 60'lı yılların Brezilya devrimci hareketinde öne çıkan bir isim olan ve ölüm döşeğinde yatan Ana'nın etrafında şekillenen bir hikâyeyi konu alıyor. Yoldaşları ve yetişkin çocukları hastanede Ana'nın başında nöbet tutarken hem geçmişteki başarılarıyla başarısızlıklarıyla hem de yıllardır süregelen kırgınlıklarıyla yüzleşiyor. Ana karakteri, diktatörlüğe karşı direnen özgürlük savaşçılarından Vera Silvia Magalhaes'ten esinlenerek yaratıldı. Magalhaes, tutuklanıp işkence gördükten sonra hayatının büyük bölümünü akıl hastalığı nöbetleri ve başka sağlık sorunlarıyla geçirdi. Hastalandığı her seferde Murat ve yoldaşları onun başında hastanede bir araya gelirdi… Murat, senaryoyu gerçek olayları ve gerçek kişileri temsil etmekle sınırlamak istemediğinden, anı temasını özgürce işleyebileceği kurgusal bir film yapmayı tercih etti. Kendi kuşağını yücelten nostaljiden ve romantizmden uzak duran Murat, gençlik idealizmini ve kişisel olanla siyasal olanın çoğu zaman rahatsız edici biçimde iç içe geçmesini dürüstçe ele alırken, bütün anıların zihinde kurgulanmış doğası üzerine derin bir tartışma alanı açıyor.

Sinopsis (ENG):

Memories They Told Me revolves around the character of Ana, a key figure in the Brazilian revolutionary activities of the 60s who is now on her deathbed. Her comrades and their grown-up children gather at the hospital in a vigil around her, confronting their past achievements, failures, and lingering resentments. Ana is based on Vera Silvia Magalhaes, an important figure among Lucia Murat's generation of freedom fighters who resisted the dictatorship. After her arrest and torture, Magalhaes spent much of her life alternating between bouts of mental illness and various other health problems. Every time she fell ill, Murat and her comrades would gather at the hospital by her side… Murat did not want to restrict the script to representing actual events and real people, so she chose to make a non-linear fiction film in order to explore the theme of memory freely. Wary of self-aggrandizing nostalgia or romanticism, Murat offers an honest look at youthful idealism and the often uneasy overlap between the personal and the political, while opening a space for a deeper discussion of the constructed nature of all memories.