Bir Delinin Hatıra Defteri

Bir Delinin Hatıra Defteri Tiyatro Oyunu

Oyun, 2015 yılında Rusya'nın Yalta kentinde düzenlenen Anton Çehov Uluslararası Festivali'nde Rus Klasiği En İyi Yorum Ödülü'nü ülkemize getirdi. 2014 yılında Rusya'nın Arkhangelsk Uluslararası Tiyatro Festivali'nde 1000'e yakın Rus izleyiciyle Türkçe buluşarak bir ilke imza attı. Sahne yaşamının 22. yılında ise başrol oyuncusu Erdem Topuz'un kurucu ortağı olduğu DIONYSOS TİYATRO'da izleyicisiyle buluşmayı sürdürüyor.

Bir Delinin Hatıra Defteri, 2004 yılında İstanbul'da prömiyerini yaptı. Yurt içi ve yurt dışı turnelerde 200'ü aşkın gösteriyle izleyiciyle buluştu. Oyunun kostüm tasarımını Şehir Tiyatroları'ndan Onur Uğurlu, dekor tasarımını ise Rus Dekor Tasarım sanatçıları üstlendi. 2006 yılında Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde iki büyük gösteriyle akıl hastalarıyla buluşan oyun, Erdem Topuz yorumuyla seninle...

Hepimiz birer Poprişçin değil miyiz? Hayatın çıkmazlarında bazen hiçbir şansımızın olmadığını biliyor, her gün durakları, sokakları, iskele önlerini ve köşe başlarını doldurup çaresizce etrafımıza bakıyoruz. Akşamları o koca kutularda zenginlerin hayatını ve büyük aşklarını anlatan dizileri izlemiyor muyuz? Kendimizi o gösterişli dizilerdeki güzel ve zarif kızın sevgilisi, yakışıklı ve zengin iş adamının yerinde görmek istemedik mi? Takımımızın attığı gollere daha coşkuyla bağırmadık mı? Kendimizi onların yerine koymadık mı? Hayallerini bir şekilde gerçekleştirmiş olan Poprişçin'e deli dese de ne fark eder?

Oyuncu Erdem Topuz şöyle diyor: "Bu küçük adamın hikayesini oynamak, oyunculuk serüvenimin ve belki de hayatımın en uzun ve en tatlı yolculuğuydu. Kafamızda binlerce soruyla peşinden koştuğumuz, bir türlü yakalayamadığımız ve tutunamadığımız küçücük hayatlarımızın bence en güzel özeti olan bu oyunu, umarım oynamaktan aldığım keyifle izlersiniz."

42 yaşındaki Aksenti İvanoviç Poprişçin, 7. derece bir memurdur ve günlüğüne yazdığı günlerde yaşadıklarını anlatır. Çalıştığı yerdeki ekselansın kızına âşık olan ve ekselansa hayran olan Aksenti İvanoviç, soyluların hayatını oldukça merak eder ve bu merakını şu cümlelerle dile getirir: "Ah, ne kafa var şu adamda! Hiç konuşmaz ama, hep düşünür besbelli. Ne düşündüğünü, neler kurduğunu bilmek isterdim doğrusu." İlerleyen günlerde köpeklerle konuşmaya başladığını ve aslında kendi yazdığı mektupları Sofi'nin köpeğinden çaldığını hayal eder. Sofi'nin evleneceğini öğrenir. Bu arada İspanya Kralı 8. Ferdinand tahtını terk etmiştir. Aksenti İvanoviç'in iç konuşmaları artık kimlik sorunlarına dönüşür.

"Niçin ben 7. derece memurum? Neden? Hem belki ben de öyle değilim, yani 7. derece memur değilim, sadece öyle görünüyorum. Aslında bir kont veya generalim ben. Belki kimliğimi kendim bile bilmiyorum." Bu düşüncelerle yeni İspanya Kralı'nın kendisi olduğuna inanır, bunu önce yanında çalışan Mavra'ya, ardından insanlara söylemeye başlar. Artık kral olduğuna ve Sofi ile evlenebileceğine kanaat getirir. Öykünün sonunda Aksenti İvanoviç'i akıl hastanesine götürürler. O ise İspanya'ya gittiğini, orada Kral 8. Ferdinand olduğunu ve kendisine yapılanların İspanya geleneği olduğunu savunur. Tahtına oturacağını düşünür. Artık akıl hastanesi İspanya'dır, oradaki deliler halktır ve kendisi de bu ülkenin kralıdır.

Yazan: Nikolai Gogol
Oynayan: Erdem Topuz
Reji: Erdem Topuz
Kostüm Tasarım: Onur Uğurlu

Işık Tasarım : Işık Tolgay

Işık Tolgay
Yapımcı, Yönetmen, Oyuncu